செய்வன திருந்தச் செய் !.....

சுத்தம் சுகம் தரும் .அதுபோல் வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயல்களிலும்  மிகுந்த அவதானம் இருக்க வேண்டும். ஒரு செயலை செய்வதற்கு முன் எங்கள் சிந்தனை ஓர் நிலையான இடத்தில் நிற்க வேண்டும் புகழுக்காகவோ அல்லது பிறரை இழிவு படுத்த வேண்டும்

happy birthday google!!!!!!!...........

கணனித்  திரையில் உன் நாமம்

அதைக் காணும்போதே மனம் மகிழும் 

இந்தத் தரணி எல்லாம் உன் சேவை 

அதைத் தந்தே எம்மை நீ வளர்த்தாயே  !...

வாழ்க்கை என்பது வாழ்வதற்கே .

                                                                 

இன்றைய உலகம் எங்கு போய் முடியும் !!..

இந்த வேதனை இன்று எம்மில் பலருக்கும் இருக்கின்றது .காரணம் நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறைகள் வேறு இன்று இருப்பவைகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவைகளே. இந்த வேறுபட்ட கலாச்சாரத்துடன் நாம் அவசியம் ஒத்துழைத்துத்தான்  வாழ வேண்டுமா என்ற கேள்வி எழும்போது பலருக்கும் இதில் உடன்பாடு என்பது கிடையாது இருந்தும் என்ன செய்வது சிலதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு நாம் தள்ளப் படுகின்றோம் என்பதே

காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சே!!!.....

கண்ணன் ஒரு சுட்டிப் பயல் .சின்ன வயதில் இருந்தே இப்படித்தான் எதிலும் ஒரு வேகம் .தான் நினைத்ததை சட்டென செய்து முடித்து விடுவான் .அது சில சமயங்களில் வியப்பாகவும் சில சமயங்களில் விபரீதமாகவும் இருக்கும் ஆனாலும் சின்னப் பிள்ளை அதிலும் அதிக செல்லமாய் வளர்ந்த பிள்ளை எனவே அவனுடைய பெற்றோர்கள் அவனை கண்டிப்பது மிக மிகக் குறைவு அதனால் பாடசாலையிலும் அவன் குடியிருக்கும் தெருவிலும்

பழிவாங்கும் உணர்வுகள் நல் வழிகாட்டுமா!....

அந்தி சாயும் அழகு என்ன அழகோ !....உடல் அலுப்படைந்து இருந்தாலும் எங்கள் நாட்டில் நாம்   பெற்ற இன்பம் அவை இனி என்றுதான் கிட்டும்  .இந்த வேதனை எந்தத் தமிழன் நெஞ்சில் இல்லை என்று சொல்லுங்கள் ?...எம் கடந்த கால வாழ்க்கையில் இருந்த சந்தோசம் ,நின்மதி இனி இந்த ஜென்மத்தில் எவ்வளவுதான் இருந்தாலும் பெற்றுவிட முடியுமா?..ஆரோக்கியம் அற்ற உணவுக்கும் வீண் அலைச்சலுக்கும் பழக்கப்பட்ட உடலும் மனமும் வெறும் பிண்டமே ஒளிய இதற்க்கு எங்கே ஆயுட் பலம் உள்ளது !...யாரைக் கேட்டாலும் வெளிநாட்டில் உள்ளவர்கள் அதிலும் குறிப்பாக வேலைக்குப் போபவர்கள் ஏதோ இருக்கின்றோம் என்ற சொல்லைத் தவிர அவர்களிடம் அதிகம் எதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது. இதிலிருந்து நாம் ஒன்றைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். வாழ்க்கையில்  எவ்வளவுதான் பணம் இருந்தாலும் மனிதன் அதிகம் நேசிப்பது உறவுகளையும் அவனுடைய கடந்த கால நினைவுகளையும்தான் .அந்த நினைவுகளும் உறவுகளும் இன்று இருந்த இடமே தெரியாமல் சிதைக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டு வெற்றிடங்களாக காட்சி தரும்போது மனித மனங்கள் மரத்துப் போவதும் எதிலும் பற்றற்று வாழ்வதும் இயல்பாக ஏற்படக்கூடிய தாக்கங்கள்தானே .இந்தத் தாக்கங்களால் இன்று எம் சமூகம் எதிர்நோக்கும் அவலங்கள் அவை சொல்லில் அடங்காது. மனங்களில் சுமைகளை மறைத்து  வைத்து விட்டு எல்லோரையும்போல போலியாக சிரித்துக்கொண்டும் எந்தக் கஸ்ரமும் இல்லாத சாதரணமான மனிதனைப்போல் தன்னையும்  அடையாளப்  படுத்தும் இந்த உறவுகள் பலதரப்பட்ட பணிச் சுமைகளில் சிக்குண்டு வதைக்கப்ப்படும்போது பல முறை மரணித்து உயிர் பெறுவதை எம் அகக்கண்கொண்டு முழுமையாக உணர முடிகிறது .இவர்களைப் பார்க்கும்போது  எம் முன்னோர்கள் செய்த பாவம்தான் என்ன என்ற கேள்வியும் ஆறாத வேதனையும் ஈட்டிபோல் நெஞ்சைத் துளைபோடுகின்றது ஏன் இப்படி !!!!......
                             

எல்லா விதத்திலும் தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக்கொள்ளும் உறவுகளின் உணர்வுகளை சில சமயங்களில் பிறர்  புரிந்துகொள்ளாமல் நடக்கும்போது அந்த சமயத்தில் இவர்களின் பேச்சு செயல் யாவுமே முற்றிலும் மாறு பட்டதாக   இருக்கும் .இதற்க்கு காரணம் அவர்களின் மன அழுத்தம் அல்லால் வேறென்னவாக இருக்க முடியும் .இவர்களை நாம் குற்றவாளிகள் என்று கணக்கிட முடியுமா !..அவர்களுடைய வாழ்க்கைச் சூழல் அப்படி .இந்த மாதிரி கனத்த இதயங்களுடன் வாழும் எம் உறவுகளை நாம் ஆதரிக்க வேண்டும் அல்லால் அவர்களை ஒதுக்கி வைப்பதோ அல்லது அவர்களின் குண இயல்புகளை குறைவாக மதிப்பிட்டு புறம் பேசித் திரிவதோ மனிதநேயம் அற்ற செயலாகும் . .பிறர் துன்பப் படும்போது அவர்களின் துன்பத்தை ஆற்ற முற்பட வேண்டும் அவர்களுக்கு உதவ முன்வர வேண்டும் .இந்த தார்மீக குணம் எமக்குள் இல்லை என்றால் முதலில் எம்மைப் பார்த்தே நாம் வெக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்பதை   புரிந்துகொள்வதும்  மிக மிக அவசியமான ஒன்றாகும். ஒருவர் நல்லவராக   இருப்பதும் கெட்டவராக இருப்பதும் அவரவருடைய வாழ்க்கைச் சூழலில்தான் தங்கி உள்ளது ஆனாலும்  எமக்கு ஒருவருடைய செயல் பிடிக்கவில்லை ,பேச்சு பிடிக்கவில்லை என்றொரு சூழ்நிலை ஏற்படும்போது சரிக்கு சமன் வாதிடுவதும் வீண் விரோதங்களை வளர்த்துக்கொண்டு ஆளையாள் குற்றஞ் சுமத்திக் கொள்வதும் நீண்ட நாள் பகை என்ற எண்ணம் உருவாவதற்கு இடமளிக்கின்றது. இது ஒரு முற்றிலும் தவறான பழக்கம்.  இந்த மாதிரி குணாதிசயங்கள் உள்ளவர்கள் இதைத் தவிர்த்து வாழ்வதே மிகவும் ஆரோக்கியமான விடயம். இல்லையேல் அதிக புரிந்துணர்வு அற்ற நிலையால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்குவதும் அழிக்க வேண்டும் என்ற கொரூர எண்ணங்கள் உருவாவதற்கு வழி வகுத்துவிடும். இந்த தீய குணாதிசயங்களால் இன்று பல இடங்களிலும் நிகழும் உண்மைச் சம்பவங்களை நாம் அன்றாடம் கேள்வியுற்ற வண்ணம்தான் இருக்கின்றோம் இருந்தும்    இதைப்பற்றி அதிகம் நாம் அக்கறை கொள்வதில்லை எமக்கு ஒன்று நிகழ்ந்த பின்னர் நாம்  அப்படிச் செய்திருக்கலாம் இப்படிச் செய்திருக்கலாம் என்று சிந்திப்பதை விட முற்கூட்டியே பகைமையை தவிர்த்து ஒற்றுமையாக வாழ முயற்சிக்கலாம் அதற்க்கும்  மனம் இடமளிக்கவில்லை என்றால் பழிவாங்கும் உணர்வுகளைக் கைவிட்டு விட்டு ஒதுங்கி வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் .

தீய குணாதிசயங்களை நாம் கைவிடும்போது அதிஸ்டம் எம்மைத் தேடி வரும். அதே சமையம் தீய குணாதிசயங்களை நாம் தேடிச் செல்லும்போது  துரதிஸ்டம் எம்மோடு கூடி வரும். பிறருக்காக இல்லாது போனாலும் நாம் எம்மை பாதுகாப்பாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் வைத்துக்கொள்ள வீண் விவாதங்களை முற்றிலும் தவிர்த்தல் எல்லாவகையிலும் நன்மை பெயர்க்கும் என்பதில் துளியேனும் சந்தேகம் இல்லை.இதையெல்லாம் விட்டு விட்டு  காட்டுமிராண்டித் தனமாக ஊர் வம்பு வளர்த்தலும் பிறரின் தனிப்பட்ட விசயங்களில் தலையிட்டு குழப்பம் விளைவித்தலும் ,எனக்குத்தான் எல்லாம் தெரியும் என்பதுபோல தலைக்கனம்கொண்டு பிறர் மனதை நோகடிக்கும் செயல்களில் அதிக ஆர்வம் காட்டுவதும் ,அடுத்தவர்களுடைய வாழ்வை ஒரு பொழுதுபோக்காக கருத்தில்கொண்டு நையாண்டி செய்வதும் தூங்கிக்கொண்டு இருக்கும் மிருகத்தை தட்டி எழுப்பி வேடிக்கை காட்டுவதுபோல் அமையும் .

இப்படி ஒரு துன்பம் எமக்குத் தேவைதானா?......   நாம் எல்லோரும் இங்கு மனிதர்கள்தானே பிறர் வாழ வாழ்த்துவதாலும்  பிறர் துயரைப் போக்க நல் வழி காட்டுவதாலும் உண்டாகும் சந்தோசத்திற்கு எல்லை ஏது!..... நல்லதைப் பேசி நல்லதையே  செய்தால்  உள்ளமும் வளம்பெறும் எம் உணர்வுகளும் தெளிவடையும். இனியும் பொல்லாங்கு பேசுவதைத் தவிர்த்து உள்ளன்போடு உறவுகளை மகிழ வைத்து நாமும் குறைந்தபட்சமேனும் மனிதர்களாக வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் .ஆதலால்  விட்டுக்கொடுப்பு என்பது இயலாமை அல்ல அதுவும் ஓர் வீரச் செயலென எண்ணி எமக்குள் இருக்கும் போட்டி பொறான்மை ,வஞ்சகம் சூது சந்தேகம் ,தாழ்வுமனப்பான்மை ,களவு ,பொய் பேராசை ,போன்ற மனித பண்புக்கு இழுக்கான தீய குணங்களை அடியோடு வெறுத்து ஒதுக்கிவிட்டு அன்பை அகம் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வோமானால் அதுவே இந்த உலகத்தின் விடிவுக்கு வழி காட்டியாகும் .

                                                   

    ஒரு விசயத்தை நாம் எப்படித்தான் சொன்னாலும் அது அவ்வளவு சுலபமாக பிறரை சென்றடையாது .ஆனால் இந்த ஞானிகள் ஓரிரு வரிகளில் எவ்வளவு அழகாக சொல்லி முடிக்கின்றார்கள் பாருங்கள் !!!!.....இதுதான் வாழ்க்கையின் உண்மையான தத்துவம் .இதையேதான் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது இன்றைய என் கருத்து .மிக்க நன்றி உறவுகளே தங்கள் வரவிற்கும் இனிய கருதுகளிற்க்கும் .

                                                                       அன்பு உள்ளம்                                                                         

பெரிது ....பெரிது.... பெரிது !!.......

நான் பெரிதா ?...நீ பெரிதா  ?...என்   மதம் பெரிதா ?...    உன் மதம்  பெரிதா ??...இவ் உலகினில்    இன்று    உள்ள   பெரும்   குழப்பமே    இதுதான் .  தெரியாமல்தான் கேட்கின்றேன்  இங்கு யார்தான்   பெரியவர்கள் ?....  கற்றது கைமண் அளவு நாம்  கல்லாதது   உலகளவு   என்று   உள்ளபோது   அறிவை   வைத்து    ஒருவனை பெரியவன்  இவன்தான்  என்று  எப்படி   தீர்மானித்து   விட  முடியும் ?.....அப்படி முடியுமானால்   அவன்   எல்லாம்   கற்றறிந்தவனாக   அல்லவா      இருத்தல் வேண்டும் .உண்மையில்    அதிகம் படித்தவர்கள்   என்றுமே தன்னைத் தானே அறிவாளி   என்று   காட்டிக்கொள்ள    விரும்புவதில்லை .

                 பணம் படைத்தவன் அதிலும் பரம்பரை பரம்பரையாய் பணம் படைத்தவன் அவனும் எப்போதும் தன்னிடம் உள்ள பணத்தை வைத்து தன்னை பெரியவன் என்று எண்ண மாட்டான் .நல்ல குணம் படைத்தவன் அதி வீரம் உடையவன் அவனும் தன்னை அவ்வாறு நினைக்க மாட்டான் .ஆக நாம் வாழும் இந்த பூமியில் யாருக்கு அதிகமாக போட்டி மனப்பாண்மை உள்ளதோ அவகளுக்குத்தான் இந்த எண்ணம் அதிகமாக இருக்கும் .ஆரோக்கியமான சில போட்டிகள் வாழ்வை வெற்றிப் பாதைக்கு இட்டுச் செல்லும். அதேபோன்று தேவை அற்ற வீண் விவாதத்தை வளர்த்துக்கொள்ளக் கூடிய    மனித பண்பை சீர்குலைக்கும்  நோக்குடன் தொடரும்  போட்டிகள் என்றுமே  எம்மை அழிவின்   பாதைக்கே   இட்டுச்   செல்லும் .

                                   ஆக  எமக்கு    எல்லாம்    தெரிந்தாலும் கூட எதுவுமே தெரியாதவர் போல் பிறரை ஊக்குவிப்பதிலும்   மேலும் பல நல்ல விசயங்களை தெரிய    முற்படும் போதும் எம்மை அறியாமலே அந்த மனிதர்கள் மீது ஒரு தனிப்பட்ட மரியாதை வந்துவிடும் .இதை விட்டு விட்டு கீழ்த்தரமாக பிறருடன் எம்மை நாம் ஒப்பிட்டு ஒரு தகுதியை எமக்குள் நாமே வளர்த்துக் கொள்ளுதலும்    பிறர் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் குற்றம் கண்டு நகைப்பதும் ,  தன்னை மதியாதவரிடம் சண்டை போடுவதும் ,அவர்களை பிறர் மதித்து நடத்தல் கூடாது எனும் நோக்குடன் இல்லாத குற்றங்களை  சுமத்தி அவமதிப்பதும் மனித பண்புகளுக்கு என்றுமே அப்பாற்பட்ட செயலாகும் .

  

இறைவன் எவ்விடத்திலே வாழ்கின்றான்?...அவன்   நல்ல   பண்பு      உள்ள இடத்தில் வாழ்கின்றான் ,அன்பு உள்ள இடத்தில்    வாழ்கின்றான்   தன்னை சந்தேகிக்காத இடத்தில் வாழ்கின்றான் .     அவ்வாறு    ஓர் இடம்     உள்ளது
என்றால்    அது   நிட்சயமாக      குழந்தைகளின்         மனமாகத்தான்  இருக்க  வேண்டும்.    ஆதலால்தான்  குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று   என்றார்கள். காரணம் அவர்களுக்கு அந்தப் பருவத்தில் போட்டி   மனப்பாண்மை என்பது இருப்பதில்லை .பிறரை வஞ்சிக்கும்   எண்ணம்    எதுவும்     இருப்பதில்லை. தெளிந்த      நீரோடை    என்பதே    மழலைகள்    மனங்கள்தான் .   நாம்    தெரியாத ஒன்றைப்  பற்றி   தெரிய     முற்படும்போதுகூட      எமக்கு அதிகம்    தன்னடக்கம் இருக்க வேண்டும் .


தன்னடக்கம் அற்ற பண்பு உடையவர்களுக்கு எதையும்      சொல்லிப்    புரிய வைப்பது   என்பது
மிகவும்   கடினமான ஒரு விசயம் .அவர்கள்    எப்போதும் தான் சொல்வதே   சரி என்று வாதிடும்
வல்லமை பெற்றவர்களாய்    மட்டும் இருப்பவர்கள்.   பிறரை   முட்டாள்   என்று கருதுபவர்கள்
என்றுமே ஒரு நல்ல அறிவாளியாக    இருக்க   முடியாது. அறிவாளிகளின்  பண்பே தான் அறிந்த
ஒன்றைப் பிறரும் அறியும் வகையில் செயல்படுத்துவதே .    ஒரு ஆசிரியர்     அவர் இல்லை
என்றால் எமக்கு அறிவுக் கண்களை திறந்து வைப்பவர் யார்?...நாம் கற்றது , கேட்டது  கண்களால்  
கண்டுகொண்டவை     இவைகள்தானே   எம் அறிவின் மூலதனம்!!!..........

 ஐம் புலன்களையும்  அடக்கி அகிலத்தில் தான் இருக்கும்   நிலை மறந்து மெய்ஞானத்தின்
வழியே  வாழ்வின் எல்லைகள்  கடந்து   இருந்த இடத்தில் இருந்து  கொண்டே    உலகத்தை
அளக்கும்    சக்தி   கொண்ட மா    மனிதனே எம்மில்    பெரியவன் .நாம் போற்றி   மதிக்கப்பட
வேண்டியவன் அவன் எமக்கு அருளிய   தத்துவங்களே      அறிவிற்கு   அத்திவாரம் . இதனை  
பின்பற்ற   மறந்தவர்கள்      எவர்களாயினும்    அவர்கள்   வெறும்   பதர்களே!!!......    நரிகளின்
ஊளையைக் கேட்டு  அஞ்சி    நடுங்கும்    ஐந்தறிவு    ஜீவனாக நாம்   வாழ்வதும்    எம் தவறே
ஆகும் .   எப்போதும்    எடுத்த    காரியத்தில்   தெளிவும்    உறுதியும்   இருத்தல்  வேண்டும் .
விமர்சனங்களுக்கு     பயந்தோ     அல்லது     சுயலாபம்   கருதியோ    பலருக்கும்    நன்மை
பெயர்க்கும்   செயலைக் கைவிடல் என்பது சிறந்த    அறிவாளிகளுக்கு    அழகல்ல .பலரும்
பாராட்டக்கூடிய ஒரு செயல் அதை    எல்லோராலும்    செய்து    விட    முடியாது .
இதற்க்கு   எப்போதும் தடைக்கல் அதிகம் வந்து விழும் .அதையும் தாண்டி சாதிக்கும் வரை
மனிதன் ஒரு போதும் ஓயாமல் உழைக்க வேண்டும் .

                                     
                                             

                                      

எவன் தலை போனாலும் எனக்கென்ன?...

அன்பு என்ற ஒன்றை அடிப்படையாக வைத்துத்தான்  இந்த உலகம் இயங்கிக்கொண்டு   இருக்கின்றது . நாம்  வாழும்      இந்த உலகத்தில்    இதுவரை எத்தனை விதமான அனுபவங்களைக் கண்டிருப்போம். அதற்க்குக்    காரணம் எல்லா மனிதர்களும் ஒரே மாதிரியான குணாதிசயம்    கொண்டவர்களாய்   என்றுமே    இருப்பதில்லை. எல்லா மனிதர்களுக்கும் ஒவ்வொரு விதமான ஆசைகள் எண்ணங்கள்  வளர்ந்துகொண்டேதான்   இருக்கும். ஆனாலும்   நாம் வாழும் இப் புவிதனில் எம்  வாழ்க்கை   என்பது   எப்போதும் பிறருக்கு நன்மை அளிக்கக் கூடியதாய்   அமைவதே சிறப்பாக்கும் .

சுயநலம் மிக்க எண்ணங்கள் உடையவர்களாய் நாம் இந்த வாழ்வைத் தொடரும்போது எம் மனம் எப்போதும் ஓர் குறுகிய வட்டத்தினுள் மட்டுமே பிரவேசிக்க முடியும்  என்பதையும் இதனால்    இந்தப் பிரபஞ்சத்தில்  உள்ள பல சந்தோசமான மன மகிழ்வைத் தரக்கூடிய உணர்வுகளை உறவுகளை என்றுமே    இழந்துதான் விடைபெறுகின்றோம் என்பதையும்  பலரும்  நினைவில் கொள்ள வேண்டும். விட்டுக் கொடுத்து   நடத்தல், வீணான யுத்தங்களை தவிர்த்தல். இயற்கையை ரசித்தல் .சக மனிதர்களின்   உணர்வுகளை மதித்து நடத்தல் போன்ற சிறப்பான குணாதிசயங்களை நாம் என்றுமே வளர்த்துக்கொள்ளல் என்பது மிக மிக அவசியமான ஒன்று .

                                 மனிதர்களுக்கும் மிருகங்களுக்கும் இடையில் உள்ள வித்தியாசம் அது என்னவென்றால் அது வேறொன்றும் இல்லை. மனிதர்களை மிருகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது மனிதர்கள்  கொஞ்சம் நாகரீகம் தெரிந்தவர்கள் புரிந்துணர்வு அதிகம் உடையவர்கள் என்பதைத் தவிர இங்கே சொல்லிக்கொள்ளும் அளவிற்கு என்னதான் இருக்கின்றது!இன்றைய காலத்தில் இந்த ஒரு சில உயர்ந்த பண்பும் அரிதாகிக்கொண்டே வருகின்றது என்பதை இங்கு நாம் எல்லோரும் அறிவோம். நாகரீகம் என்ற     போர்வையில் சிதைந்து போகும் மனிதனின் பண்புகளைக் கண்டு    நாம் மனம் நோகத்தான் முடியுமே தவிர வேறு வழிகள் ஏதேனும் உண்டா  சொல்லுங்கள்?

பெரும் பெயரும் புகழும் பெறுவதற்க்கென்றே மனிதன் பொய்யிலும் புரட்டிலும் உழல்கின்றானே இவன் செயல்களைக் கண்டு நாம் அமைதி கொள்வது என்பதும்  எந்தவகையில் சாத்தியமாகும்?.. பதவி வெறியும் பொறாண்மையும் கொண்டு அலையும் மனிதன் அன்றாடம் செய்யும் தவறுகளால் இன்று உலகில் எத்தனை உயிர்கள் தினமும் பலியாகிக்கொண்டே இருக்கின்றது. இந்தப் பூமிப் பந்தில் அவதரித்த எம் இனத்தால் இன்று நடத்தப்படும் யுத்தங்களால் நாம் இழந்தவை எத்தனை எத்தனை !...மனிதன் மனிதனை சித்திரவதை செய்வதற்கென்றே எத்தனை விதமான கொடிய கண்டுபிடிப்புகளை மிகவும் சிரமப்பட்டு கண்டு பிடிக்கின்றான் !...ஆனால் மிருகங்கள் அவ்வாறு எதையும் கண்டு பிடித்ததுண்டா ?...தன்னை நெருங்கி வரும் மனித மிருகத்திடம் இருந்து எப்போதுமே தனக்கு ஒரு பாதுகாபிற்க்காகவே அவை எம்மைத் தீண்டுகின்றனவே தவிர எம்மைத் தேடி அலைகின்றனவா?....மனிதன் நினைக்கின்றான் உலகில் படைக்கப்பட்ட எல்லாமே முதலில் எனக்கு மட்டுமே சொந்தம் என்று.அதனால்தான் அவன் பிற உயிர்களை என்றுமே துச்சமாக மதித்து நடக்கின்றான் .ஆனாலும் நமது மூதாதையர் யார் என்று கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம் .

உருவத்தால் வேறுபட்டிருந்தாலும் கொஞ்சமேனும் உள்ளத்தால் நாம் வேறுபட்டு உள்ளோமா?......அடிக்கடி கொப்புக்கு  கொப்பு  தாவுவது எம் இனத்துக்கே உள்ள சிறப்புக் குணாதிசயம் .இது ஒன்றே போதும் எம்மை நாமே 

இனம் கண்டு கொள்வதற்கு  .  பணமோ பதவியோ வாழ்வில் எம்மை என்றுமே உயரிய இடத்திற்கு கொண்டு செல்லாது .எம் மனம் எம் குணம் எப்போதுமே தூய்மையாக இருத்தல் வேண்டும். பிறரைப் பார்த்து நையாண்டி செய்வது எப்போதும் தனக்குக் கீழ்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது இதுபோன்ற    தீய   ஒழுக்கங்களால்  மனித    மனங்களில் ஒரு தேவை அற்ற வீண் விகார புத்தி தோன்றுவதால் வரும் துயர் என்பதை கணக்கில் இட்டால் என்றுமே தாங்காது. ஆக ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனிற்கு தன்னால் ஆகக் கூடிய எந்த ஒரு உதவியையும் செய்ய முடியாது போனாலும் கவலை இல்லை. பிறருக்கு  தீங்கு செய்ய நினைப்பதைக் கைவிட்டாலே அவன் புனிதனாக மண்ணில் மதிக்கப்படுவான். வாழ்வில்  நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு குறிக்கோளுடன்தான் இங்கு வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கின்றோம். எம் வாழ்க்கை என்பது எப்போதுமே நாம் திட்டமிட்டபடி நிகழ்வதில்லை. பல சமயங்களில் பெருத்த தோல்வியும் அவமானமும் எம்மைத் தேடி வரும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகமாக இருக்கும். எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் எம்மை நாம் பாதுகாத்துக் கொள்ள எம் முயற்சிகள் யாவும் நேர்வழியைத்தான் பின்பற்ற வேண்டுமே தவிர தவறான பாதையில் பிறரைப் பாதிக்கும் வகையில் என்றுமே நடந்துகொள்ளக் கூடாது என்பதே எனது ஆணித்தனமான கருத்து .

                                

ஆயிரம் முறை முயற்சித்து ஒரு முறை கட்டிய வீடு  ஆயினும்     என்ன!..

போகி வந்ததும் துடைத்தெறியப்படும் வெறும் தூசி என்றே நினைப்பதால் 

இதன் கனவுகள்    கூட    சிதைந்து    போகும்.  ஆனாலும்  முயற்சி     மட்டும் 

மேலும் மேலும் தொடரும்   புதிய வெற்றிப்படிகளை நோக்கி !!!.....................